Zullen we ooit deel uitmaken van het Europese project? Dat is de vraag die alle Westelijke Balkan leiders stellen wanneer ze zich voorbereiden op de grote top. Na de uitspraak van de Franse president Macron, geen uitbreiding totdat de EU zelf haar zaken op orde heeft, vorige maand in Straatsburg, vielen hun dromen aan diggelen.<\/p>\n
Mogelijk heeft de moeilijkheid die \u2018Brexit\u2019 en de bijbehorende discussies hebben gebracht tot deze uitspraak geleid. De uitspraak kan echter ook gezien worden als een directe signaal naar de leiders van de Westelijke Balkan dat van toetreding in de nabije toekomst geen spraken kan zijn.<\/p>\n
Op dit moment zijn de voorlopers, Servi\u00eb en Montenegro, als enige van de zes landen met de toetredingsgesprekken begonnen. Eerder dit jaar heeft Brussel, 2025 als het jaar voor mogelijke toetreding van deze landen tot de Unie bestempeld[1]. Vorige maand heeft de Europese Commissie tevens geadviseerd om de toetredingsonderhandelingen met Albani\u00eb en Macedoni\u00eb te starten. Dit nieuws kwam op hetzelfde moment als Macron\u2019s uitspraak onder EP-leden in Straatsburg.<\/p>\n
In combinatie met de moeilijke situatie in zowel Kosovo als Macedoni\u00eb \u2013 beiden zijn betrokken bij een eigen internationale identiteitsstrijd \u2013 beperkt deze opeenstapeling van uitspraken de kans op een EU-lidmaatschap tot een minimum.<\/p>\n
Als resultaat melden de Bulgaarse media dat de leiders van de Westelijke Balkan niet met hoge verwachtingen in Sofia aankomen voor de EU top [2]. Echter, om Rusland, China en Turkije buiten de deur te houden in de regio en EU\u2019s geostrategische belangen veilig te stellen \u00a0moeten de EU-leiders morgen de hoop herstellen.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Geschreven door Ekaterina R. Rashkova\u00a0 \u00a0<\/p>\n
<\/em>Assistant Professor | Utrecht School of Governance | Utrecht University<\/em><\/p>\n